Paradise Lost Remade
Nie musiałam roztrząsać czy żyję,
czy to tylko oaza niebieska,
skoro jestem, to znaczy, że byłam,
jak nie w życiu, to chociaż w tych wersach.
Wciąż się widzę z latawcem na wietrze,
roześmianą od szczęścia do szczęścia,
pragnę dotknąć lub tylko podejrzeć
dni, za które latawiec odleciał.
Tu, gdzie wszyscy się nigdzie nie śpieszą,
gdzie na twarzach nie widać historii,
można zwiedzać widnokrąg na pieszo
lub być w domu, choć jest się bezdomnym
pośród głosów związanych nadzieją
na nadejście ostatnich z kolejki.
Nikt nie pyta przybyszów, dlaczego
żyli długo, a nadal są dziećmi
własnych myśli, urojeń i marzeń
o wieczności i drodze pod górę.
Nie wystarczy przyodziać się w wiarę,
musisz kochać, najpiękniej jak umiesz
Slurl : http://maps.secondlife.com/secondlife/Scheherazade/26/88/23
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz